Հոդվածներ

-Արժե՞, որ զույգը մինչեւ ամուսնանալը սեքսոլոգիական հետազոտություն անցնի

-Ի ուրախություն մեզ, երիտասարդ զույգերը մինչ ամուսնանալը ավելի հաճախ են սկսել բժշկի դիմել: Կան զույգեր, որ խնդիր չունեն, բայց դիմում են հետագա բարդություններից խուսափելու համար: Սա գալիս է սեռական կյանքի նկատմամբ գիտելիքների մակարդակի բարձրացման տենդենցից: Իհարկե, նախաամուսնական հետազոտությունը շատ ճիշտ է, քանի որ կան որոշ խնդիրներ, որոնք մինչ ամուսնանալն ավելի հեշտ է լինում ախտորոշել և բուժել: Սա վերաբերում է նաև օրգանական եւ խրոնիկական բորբոքային հիվանդություններին, անպտղության խնդիրներին,  սերմնահեղուկի հետազոտությանը: Նաև օգտակար են կանանց պարզունակ, ոչ ծավալուն հետազոտությունները: Սրանց նպատակն է պարզել յուրաքանչյուրի մոտ եղած խնդիրները եւ բուժել դրանք, որպեսզի հետո հարցեր չառաջանան զույգի մոտ: Ինչու չէ, նախաամուսնական խորհրդատվոթյունը ներառում է նաև սեքսուալության դրսևորումների և սեռական կյանքի փսիխոհիգիենայի մասին տեղեկատվություն, որը հաճախ կանխարգելում է որոշակի սեքսուալ դիսֆունկցիաների առաջացումը:

Հիմա կմտածեք` էս ինչ հեքիա՞թ ա, ինչպես կարող ա…
Սեռական հարաբերությունը միայն սեռական օրգանների հարակցումը չէ, այստեղ կա ևս մեկ կարևոր բաղադրիչ, որի մասին գիտեն քչերը : Որպեսզի սեռերի միջև լինի հարաբերություն, որի իմաստը կրում է սեքսուալ-էրոտիկ երանգ, հարկավոր է  ներքին էրոտիկ մղումների փոխադարձ հանդիպում: Հակառակ դեպքում «փենիս-վաժինա հանդիպումը» նման է պատահական անցորդների անտարբեր հայացքների հանդիպման…

Ինչպես գիտենք ալկոհոլը սեքսուալ ակտիվության վրա ուղղակի խթանիչ ազդեցություն չունի: Այն պարզապես ընկճում է գլխուղեղի կեղևի արգելակիչ ֆունկցիան: Գիտենք, որ սեքսուալ վարքը գտնվում է հոգեկանի հսկողության տակ: Կարծես հանդիսանալով սեքսուալ վարքագծի դիրիժոր, այն փորձում է ներդաշնակորեն համակցել օրգանիզմի ներքին ֆունկցիաները արտաքին գրգռների հետ:

Ինչպես ասում էին հին հռոմեացիները` “ժամանակները փոխվում են, փոխվում ենք նաև մենք նրանց հետ միասին”: Վաղուց անցել են այն ժամանկները, երբ աղջկա հետ ծանոթանալու համար տղաները պայքարում էին նրա ուշադրությանը արժանանալու, սիրտը շահելու համար և դրա համար ջանք ու եռանդ  չէին խնայում: Նպատակին հասնելու համար երիտասարդները ձգտում էին գեղեցիկ և սպորտային կեցվացքի, ինչն իր հերթին հանդիսանում էր կատարելագործման շարժառիթ:

Մի  առիթով քարոզներից մեկի ժամանակ լսեցի, որ քրիստոնեությունը հեզության և ոչ թե “եզության” կրոն է: Այս պատկերավոր հակադրությունը այնպես մեխվեց իմ ուղեղում, որ երկար ժամանակ ուղեկցում էր ինձ: Քարոզների ժամանակ հաճախ էի լսում նաև ինքնազոհաբերման մասին, այն շեշտադրությամբ, որ չի կարող լինել իսկական սեր, եթե չկա ինքնազոհաբերում:
Ուզում եմ պատմել մի դեպքի մասին, որ մի գուցե խորհելու առիթ կտա, թե ինչպես կարող է ընկալվել ինքնազոհաբերումը` հատկապես քրիստոնյա կնոջ կողմից:

Փոխվում են այն ժամանակները, երբ սեռական մերձեցումը հետապնդում էր 8 երեխա ունենալու ցանկությունը կամ դիտվում էր իբրև կնոջ ամուսնական պարտականություն: Այսօր զույգերը համարում են, որ սեռական կյանքը նրանց ամուսնական երջանկության կարևոր բաղադրիչն է և իրենց սեռականության ինքնադրսևորման գլխավոր ուղին: Կեղծված հեշտանքի երևույթը շատ տարածված է մեր կլինիկական պրակտիկայում: Այս հարցով մեր կլինիկա դիմող կանանց թիվը վերջին 5 տարիների ընթացքում էականորեն բարձրացել է:
Հետաքրքիր է, որ այս կապակցությամբ օգնության դիմող զույգի նախաձեռնությունը շատ հաճախ պատկանում է տղամարդուն:

Նախասրահում սպասում էր ամուսնական զույգը, որին շատ նրբանկատորեն ինձ մոտ էր ուղորդել մի պատկառելի հոգևոր գործիչ: Քրիստոնյա այս զույգը հավատքի մեջ էր վաղուց, իրար հետ ծանոթացել էին եկեղեցում և ապրում էին իրենց ամուսնական կյանքի 17-րդ տարին: Ունեին երեք դպրոցական տարիքի երեխաներ: Նրանց այստեղ էր բերել մի անլուծելի հակասություն, որ 3 տարի կլիներ արդեն, ինչ քայքայում էր իրենց ամուսնական դաշինքը:

Այցելուն 38 տարեկան չամուսնացած մի կին էր, եկել էր այն պատճառով, որ վախի զգացում ուներ տղամարդկանցից, չէր կարողանում լուրջ հարաբերություններ կառուցել և ամեն անգամ նոր հանդիպումից խորը հիասթափության զգացում էր ապրում թե՛ տղամարդուց, թե՛ իրենից: «Ինչքան շատ եմ ճանաչում այդ մարդուն, այնքան քիչ եմ սկսում վախենալ նրանից և ցանկություն է առաջանում մեջս: Այնուհանդերձ, երբ նա մոտենում է ինձ և փորձում գրկել, համբուրել կամ գուրգուրել, խառնվում եմ և շփոթվում: Ի վերջո, մեր հարաբերությունը ընդհատվում է ու մենք մնում ենք ուղղակի ընկերներ», -պատմում է կինը: Մեր զրույցների ընթացքում աստիճանաբար բացահայտում եմ, որ կինը հմտորեն շրջանցում է բոլոր այն իրավիճակները, որոնք կարող են դառնալ անվերահսկելի և ինքը կարող է կորցնել ինքնատիրապետումը: Չկա հանպատրաստի երևույթ, չի կարող լինել և «անախորժ պատահար»:  Մինչդեռ երազանքների գրկում նա խորասուզվում էր սիրված և սիրող դիցուհու արկածների մեջ և իրականացնում գլխապտույտ թռիչքներ` առանց  կապտուկներ ստանալու վախի: Եվ այսպես կինը օրեցօր հեռանում էր իրականությունից:

Տղաս, որ 2,6 տարեկան է, խաղում էր հյուսիսային պողոտայում առատորեն նստած ձյան հետ: Ու հանկարծ տեսնում եմ, որ մի ձնագնդի ձեռքին արագ-արագ քայլում է դեպի մոտակա ավտոմեքենան: Գիտեմ, ուզածը ձնագնդով պորշի անվադողերին հարվածելն է, առավոտյան երբ իրար հետ զրուցում էինք ասեց ինձ, որ կուզենար ձնագնդիներով մեքենաներին հարվածել: Ինձանից բավական հեռու էր, այնպես, որ արտակարգ իրավիճակի դեպքում (աստված մի արասցե) կարող էի միայն շատ արագ վազելով հասնել իրեն ու կանխել պատահարը, լրիվ գիտակցում էի իրավիճակի ռիսկայնությունը, սիրտս անհանգստությունից հարվածում էր: Բայց երբ նա շրջվեց դեպի ինձ, որպեսզի ինձանից ստանա իր մտադրության գնահատականը, ինքս իմ վրա մեծ ուժ գործադրելով, որպեսզի հաղթահարեմ անհանգստության և տագնապի զգացումներս, ժպտալով հավանություն եմ տալիս, -Գնա, փոքրիկ, ես այստեղ եմ, գնա հասիր նպատակիդ, բացահայտիր աշխարհը: Փոքրիկս ոգեշնչված իմ վստահությունից և հավատից, համարձակ քայլերով շարունակում է իր ճամփան ու իր մեջ գտնելով համարձակության լրացուցիչ պաշար` ուժով հարվածում պորշին, այնպես որ ձնագնդին ամբողջովին տպվում է անվադողին, քանի որ փոքրիկի բոյը միայն դրան է հասնում: